NETFLIX ORİJİNAL STAND-UP KOMEDİSİ
Evet!
Çok teşekkürler, Chicago!
Teşekkürler.
Çoğu komedyenin yaptığı bir şey yapardım.
İğrenç davranışımın suçunu, bulunduğum şehre atardım.
Bilirsiniz, şöyle derler:
"Chicago, dün gece beni darmadağın ettin!" Bilirsiniz.
Seyirciler de şöyle der: "Dün gece burada değildik ki."
"Denver!
O yabancayı kondomsuz becerttin bana. Çılgınsın, Denver!"
"Silahlı soygun mu?
Saçmalama, Philadelphia."
"Hayır, hanımefendi. Biz sizin için endişeliyiz."
Artık hepsi bitti.
Çünkü hamileyim ulan!
Evet, yaptım.
İnanılmazım.
Uzandım ve...
...oldu, bitti.
Genellikle, göz önündeki biri hamile kaldığında
birkaç ay boyunca
dedikoduları yapılır.
Şişen karın alarmı vardır mesela.
Değil mi?
İkinci üç aylık dönemimdeydim.
Hakkımda tek bir dedikodu çıkmadı. Sıfır.
Fotoğrafım çekildi.
Karnım dışarıda. "Amy burada!" dediler.
Mutlu görünüyor. Bilmiyorum.
İnsanlar hamile olduğumu öğrenince
"Belli oluyor mu?" demeye başladı.
"Normalden görünüyor. Sadece...
Sadece korsesini çıkarmışa benziyor."
Hamilelik hakkında konuşulmayan bir sürü kural var.
Hamileyken her fotoğrafta
karnınızı avuçlamanız gerektiği
nerede yazıyor?
Çok itici, arkadaşlar. Her fotoğrafta.
Burada...
Sorun yok. Bazıları iki elle yapıyor.
Ben "İyi bari." dedim.
Yapacağım ama hayatım boyunca yapmam.
90 yaşında, ağzımda sigarayla böyle yapmam.
Fotoğraflar ben de
karnımı avuçluyorum ama biraz daha aşağıdan.
Buraya kadar iniyorum.
Başımı derde sokan yer de burasıydı zaten.
O sorular yok mu... "Kız mı, erkek mi?
Ne geliyor?"
Hemeroid.
Başka sorusu olan?
"Neye aşeriyorsun?" diye neden sorarlar?
"Aşerdiğin bir şey var mı?"
Çük!
Sadece ben ve meleğim.
Herkes karnımdaki şişliği görmek istiyor. Bütün olay o.
"Göster şu şişliği, kaltak!"
Bebek yüzünden göbek deliğimin şekli o kadar bozuldu ki
bu gece üstüne iki yara bandı yapıştırmam gerekti.
Bu kadarını beklemiyordunuz, değil mi?
Biri bikini bölgesini ihmal etmiş.
Ben...
Size kiminle aynı dönemde hamile kalmanın keyifli olmadığını söyleyeyim:
Meghan Markle'la.
Sanırım hamilelik süremiz günü gününe aynı.
O, 15 santimlik topuklar,
enfes kıyafetlerle dolaşıyor ve... Karnında şişlik yok.
Orada...
Şişliğin olacağı yeri avuçluyor. Böyle...
"Burası.
Bebek burada olacak."
İnsanlar beni gördüklerinde "En zor kısmı son haftalar, değil mi?" diyor.
"Kafası mı çıkıyor? Galiba bir kulak gördüm.
Kulak mı o?"
Meghan Markle olsaydım...
Aslında oyum
çünkü artık Kraliçe'yle takılıyor.
Takılıyor ve sohbet ediyorlar.
Meghan olsaydım
Kraliçe bana ne sorarsa sorsun,
İngiliz aksanıyla konuşamıyorum ama şöyle bir şey söylese...
"Biraz limon alır mıydın?" Eminim aynen böyle söylüyordur.
Meghan olsaydım
ne sorarsa sorsun şöyle cevap verirdim:
"Evet, Kraliçem!
Evet."
Şu anda altıma sıçmama ramak kaldı. Siz hiç...
Bu gösteri çok özel olacak galiba. Yani içinde...
Ne yapardım? Daha yeni başladık ve
sizin uslu duracağınıza inandım. Böyle mi yapardım acaba?
Kolay bir hamilelik geçirmedim.
Bende hipemerez var, ki daha önce hiç duymamıştım.
Aşırı bulantı ve kusma demek.
Gıda zehirlenmesini duyduysanız o işte.
Bunu beş ay boyunca her gün yaşadım.
İnsanlar şöyle diyor: "Çok güçlüsün. Şuraya bak.
Yollardasın."
Sözleşmem gereği yolda olmak zorundayım, arkadaşlar.
"Umurumda değil. Gösteri devam etmeli." demiyorum ki.
"Live Nation beni mahkemeye verecek." diyorum.
Bu yüzden buradayım.
Bu akşam kendimi çok iyi hissediyorum, bu yüzden...
bugün hiç kusmadım.
Evet ama hamileliğin bu kadar zor olduğunu bilmezdim. Yani...
Bilmiyordum çünkü siz kaltaklar bu konuda hep yalan söylüyorsunuz.
Kadınları bunun ne kadar zor olduğunu anlatmıyorlar.
Google'dan bakmalıydım. Hamileliğe Google'dan bakmalıydım.
Çünkü çok kötüydü. Çünkü filmlerde göstermiyorlar.
Kızı ofisinde yazı yazarken gösteriyorlar,
sonra şöyle yapıyor.
Sonra da tuvalete koşup bir kez kusuyor!
Sonraki sahnede de bir ahırı boyarken gösteriyorlar.
Seninle tanışmak için sabırsızlanıyorum
Öyle işte...
Ben her gün Şeytan filmindeki kadar kusuyorum.
Bence,
iyi bir hamilelik geçirdiyseniz
ve hamilelik hoşunuza gittiyse
umarım arabanız takla atar. Bu...
Sizin için dileğim bu
Arabanız Chappaquiddick olayındaki gibi göle uçsun, siz de...
yavaşça...
boğulun.
Bunu söylemek adil mi?
Çünkü hamilesiniz ama yine de aynı kişisiniz.
Bir anda kıymete binip şöyle diyen kadınlardan nefret ederim:
"Artık bir azizeyim. Ben hiç...
Ben bir trenin tuvaletinde hiç seks yapmadım, biliyor musunuz?"
Hepimiz bir trenin tuvaletinde seks yapmışızdır.
Başka birine dönüşmüyorsunuz.
Çalışmayı veya içmeyi terk etmiyorsunuz. Yani...
Değil mi?
İstediğim cevabı alana kadar
arkadaşlarımdan hamilelik tavsiyesi istemeyi
alışkanlık edindim.
Anlatabiliyor muyum?
Sorumluluk duygusu gelişmiş dostuma sordum. Hemşire.
Dedim ki, "Pekâlâl, şarap.
Ne dersin?
Biraz içeyim mi, ne yapayım?
Yani, hamileyken. Şarap...
Mutlaka içeyim mi, ne yapayım?"
Ve...
Şöyle dedi, "Biliyor musun? Hiç dokunma.
Temkinli ol." Ben de dedim ki,
"Evet, ben de öyle düşünmüştüm
ama senden duymak istedim. Böylece başkalarına
hamileyken içmemelerini söyleyebileceğim. Teşekkürler."
Güzel.
Bu iş halloldu. Sonra da...
Neyse, sonra daha hoşgörülü bir dostuma sordum. Şöyle dedim:
"Hamileyken içki içme konusunda ne düşünüyorsun?"
O da "Haftada bir kadeh uygundur. Yani, muhtemelen uygundur."
"Bu daha iyi." dedim. Mantıklı. İyiymiş.
Zekisin." Sonra da...
Sonra tanıdığım en perişan dostuma sordum.
O da "Dağıtmaya başladığında içmeyi bırak." dedi. Ben de
"Hayır, ben zaten şarap içmek istemiyordum..."
dedim.
Bebeğin benden olmadığını böyle anladım.
Bu bebek bir yalan.
Hayır, bebek benden ve...
beni hamile bırakan adamın
kocam olduğundan da eminim çünkü evlendim. Yaşasın!
Dünyanın en şanslı erkeğiyle!
Bir şefle evlendim çünkü gerçek bir dâhiyim.
Değil mi?
Yemek sever misiniz?
İşte o da yemek yapıyor.
Evet, bayılıyorum.
Bir şefle evlenmek tam bana göre bir şey.
Snoop Dogg'un "ot" la evlenmesi gibi.
Onu seviyorum. Çok sahici.
Evlenme teklifi manyaktı.
Bana sabah vakti evlenme teklif etti.
Huzurevlerindekilerin nişanı gibi oldu.
Güneş doğarken değil. Uykudaydım. Uyuyordum.
Üstelik ben hâlâ ana rahmindeymiş gibi uyurum.
Kulak tıkacı, göz maskesi,
annemin omuzlarıma sarılmış bacakları.
Yani... Yeniden doğarım.
Her sabah doğarım ve...
Neyse, yani...
rahimdeydim ve o, içeri geldi.
Kulak tıkacını çıkardım. Şöyleydim...
Yüzük kutusunu bana fırlattı ve "Sana bunu aldım." dedi.
Açtım ve...
Şöyle dedi,
"Diz çökmemi ister misin?" Ben de
"Sanırım hayır." dedim.
Sonra da tekrar uyudum.
Gerçek bu. Çok gerçekçi bir teklifti ama. Çok gerçekçi...
Değil mi?
Çünkü film ve dizilerde
erkek daima diz çöker, değil mi?
Kız da daima şoke olur.
"Benden hoşlandığını bile bilmiyordum!
Daha Bumble'ı bile silmedim."
Bana hiç... Bu konuda hiç konuşmamak
çok önemli bir karar. Böyle nişanlanan bir kız tanımıyorum.
Ben New York'luyum. Bütün kız arkadaşlarım oralı.
Biz orada geç evleniriz.
40 yaşında nişanlandığınızda "Yuh, çocuk gelin! Ağır ol...
Ağır ol da adamı biraz tanı." derler.
Eğer erkekseniz
diz çökmeniz için sadece iki sebep olabilir.
NFL oyuncususunuzdur
veya şeyimi yalamak istiyorsunuzdur. Olabilecek...
İki sebep bu.
Birlikte olduğunuz erkek
Bruno Mars gibi senkronize figürler yapıyorsa...
...eş cinseldir.
O, eşcinsel bir erkektir.
Bakın, hepimizin eş cinsel bir erkekle evli bir arkadaşı vardır. Vardır.
Vardır. Muhtemelen burada da bir çift vardır
ve şu anda "Meghan Markle'dan biraz daha bahset." diyorlardır.
Bunu hepimiz yaşadık, değil mi?
Çiftle ilk karşılaştığınızda
onlar gittikten sonra arkadaşlarınızla
birbirinizin nabzını yoklarsınız. Siz şöyle dersiniz:
"Jeff çok iyiydi, değil mi?"
"Evet.
Evet. Jeff iyiydi. Evet."
"Kostüm tasarımcısı demiştin. O... Evet."
Sonra nihayet biri şöyle der: "Jeff eş cinsel mi?"
Siz de "Jeff eş cinsel! Evet!" dersiniz.
Sonra hep birlikte dostumuza güleriz.
"Eş cinsel bir erkekle evli." Ama biliyor musunuz...
Beş aylık hamile olan hiperemezli biri olarak
şu anda kiminle evli olmak hoş gelirdi, biliyor musunuz?
Tabii ki Jeff.
Diz çök, Jeff.
Bence... Uğurunu kaçırmak istemiyorum.
Sanırım artık nedime olmam gerekmeyecek.
Evet, bence artık... Yeni arkadaş edinmiyorum.
Herkes evlendi. Ben sonuncuydum.
30'larınızın sonuna geldiğinizde bu işin saygınlığı kalmıyor.
Gelinliğin içinde, yaşlanmış göğüs çatalım
ve başımdaki çiçekle tuhaf görünüyorum.
Ben böyle...
Kolu en büyük nedime olmayacağımı umuyorum sadece.
Böyle...
Kolumu dışarı çıkarıyorum.
Çünkü eskiden insanlar 20'li yaşlarında evlenirdi.
20'lik bir nedime kolunuz olurdu.
Şampanyanızı tutarken bile "Ağırmış!" derdiniz.
Şimdi sadece bir çift çırpı bacak var. Sadece...
Bears'in savunma hattının düğün versiyonu gibi.
Geldiğiniz için size çok saygı duyuyorum çünkü beni Instagram'da
takip ediyorsanız "Bu karı hastanede mi?" demişsinizdir.
Oraya gelecek mi ki?"
Evet.
Gelebidim. Ben...
Hamile kaldığımdan beri hiperemez yüzünden
birkaç kez hastanelik oldum ve...
Bunlardan ilki
bir ay kadar önceydi.
Hastaneye kaldırıldığımda
beş saat boyunca
kusup durdum.
Doktor geldi ve bana, odadaki kız kardeşime ve kocama
durumu açıkladı. Şöyle dedi:
"En az beş saat burada kalıp sıvı alacaksın."
Ve nefes bile almadan kocam kız kardeşime şöyle dedi:
"Güzel çünkü yakınlarda çömlek boyanacak bir yer görmüştğm."
"Eş cinsel mi bu?" demişsinizdir.
Kız kardeşim, beni orada bırakmalarının uygun olup olmayacağını bile sormadı.
Kocam "çömlek" der demez çıktılar.
Ben de "Ben buradayım." dedim.
Bir buçuk saat sonra kardeşim aceleyle odama girdi
ve şöyle dedi: "Bak, dinle.
Boyadığı şey konusunda onun üzerine gitme."
Ben de...
"Tamam." dedim.
"Ciddiyim. Çok uğraştı." dedi.
"Tamam." Sonra
"Ve çok güzel sayılmaz." dedi. "Ne?" dedim.
Ama kocamın beyni biraz farklıdır.
Öyle yerlere gittiğinizde
genellikle oyuncak ayı veya mücevher kutusu falan boyarsınız.
Ama benim kocam
beni resmetmek için
kullanacağı bir tabak
boyamaya karar vermiş.
Size o resmi göstereceğim.
Bence bu resmi görmeniz önemli.
Onu size göstermek istiyorum. Bilmenizi isterim ki
o, bana bu resmi göstermeden önce hiçbir sıfat kullanmadı.
Gayet iyi olduğundan emindi.
Çizdiği resim bu.
Hastanedeydim, arkadaşlar.
Bu ne... "Çenem neden boynumun üstünde?" demek istedim.
Trump'a benziyorum. Yani, bakın...
Bunların hiçbirini ona söyleyemedim.
Kaldırın şunu. İnsanlar gidiyor. Çok moral bozucu.
Moral bozucu bir görüntü.
Yani...
Onu rahatlatmam gerekti.
Kocam iyi şaka kaldırır.
Gerçekten. Ona hep takılırım.
Mesela... Zor bir hamilelik geçirdim. Bu yüzden...
geçen gün şöyle dedim: "Canım, bu bana ağır geliyor.
Yapabileceğimi sanmıyorum."
"Ne demek istiyorsun?" dedi. Ben de...
"Sence ne demek istiyorum? Sanırım benim
kürtaj yaptırmam gerek." dedim.
Cevabı şu oldu:
"Gerçekten mi?"
"Hayır! Ne?" dedim.
Instagram'da duyurduktan sonra
"Aslında boş verin. Hoşuma gitmedi." mi diyeceğim?
"Yoruldum. Hoşuma gitmedi."
Neyse ki cevabı öyle oldu.
Ya "Tamam, ben arabanın motorunu ısıtayım." deseydi?
Kocamın beyninin
benimkinden biraz farklı olduğunu başından beri biliyordum.
Ve aslında...
Baştan başlamalıyım çünkü doğru anlatmak istiyorum.
Çünkü onu çok seviyorum.
Ve...
Kocama, eskiden Asperger's denen bir hastalık teşhisi koyulmuştu.
Otistik spektrum bozukluğu var.
Sepektrumda.
Ve...
öncesinde bazı belirtiler olmuştu.
Mesela bir yıl önce yürüyüşe çıkmıştık ve ben düşmüştüm.
On kişiden dokuzu şöyle derdi:
"Aman Tanrım! İyi misin?"
Değil mi?
Hatta on kişiden onu.
"Aman Tanrım! İyi misin?"
Ama benim kocam şöyle oldu.
Donakalıp deniz fenerine dönüştü. Ağzını açıp kapatıyordu.
Yerde yatmış ona bakarken
kızmamıştım. Şöyle düşündüm.
Böyle çok an var.
Teşhis koyulduktan sonra
bunun ne kadar komik olduğunu fark ettim
çünkü onun sepektrumda olduğunu
gösteren şeyler, ona âşık olmamın da sebepleriydi.
Gerçek bu.
Aklında ne varsa söylüyor.
Bunu da çok gerçekçi şekilde yapıyor.
Sosyal normları veya sizin beklentilerinizi umursamıyor.
Ona "Bu çok mu boktan görünüyor?"
desem, o da
"Evet. Bir sürü giysin var, onları giysene." der. Ben de
"Tamam." derim.
Ayrıca beni hayatıma girmiş herkesten daha çok
güzel hissettiriyor.
Evet, bu doğru.
Ayrıca yalan söyleyemiyor.
Yalan söyleyemeyen bir erkek ideal erkek midir?
Ama bu, benim için de yalan söyleyemez demek.
Ama bu, her ilişkinin temel bir yanıdır.
Bir çiftle arkadaşız. Ayrıldılar.
Adam çok geçmeden başka bir kızla çıkmaya başladı
ve biz de onlarla aynı partide bulunduk.
Eski sevgilisine bunu anlatmak için acele etmedim.
Birkaç ay sonra onunla yemek yedik ama o, şöyle dedi:
"İlişkilerine o partide başlamışlar."
Ben de dedim ki,
"Hayır!
Mümkün değil."
Chris de dedi ki,
"Hayır, hatırlarsın."
"Hayır.
Hayır, hatırlamıyorum."
"Evet, hatırladın mı? Eyvah, kızla birlikte çıkıyor." demiştin.
"Eksik olma, Chris! Eksik olma.
Unutmuşum herhalde."
Otizm belirtilerinden biri de bulunduğun duruma uygun
yüz ifadesi yapamamaktır.
İlk kez bir kırmızı halı gecesine gidiyorduk.
Ona gülümseme çalıştırıyordum.
Pek beğenmediğimiz bir şekilde gülümsedi.
Zamanımız da kalmamıştı. Şöyle dedim:
"Ben böyle yaparım. Sevdiğin bir şey düşün, tamam mı?"
O, okyanusu sever.
Oraya gittik ve işe yaradı. Ama biraz fazla işe yaradı.
Çünkü bütün fotoğraflarda ben böyle, o da şöyle çıktı.
Fark ettim. "Bir göl. Bir göle bakar gibi." dedim.
"Düzelt şunu."
Hamile olmak heyecan verici. Tamamen kötü değil.
En güzel yanı da
âdet görmemek.
Evet. Öyle görmek isterseniz, her işte bir hayır var işte.
Güzel bir şey çünkü hamile kalmadan önce
fark ettim ki
yaşamlarımız boyunca
âdet gördüğümüz için
utandırılmışız. Bizim seçimimizmiş gibi.
"Kanama huyumdan bir türlü vazgeçemiyorum.
İstiyorum işte. Kanamam olsun istiyorum."
Bunun bir sır olması gerekir. Ama gerçekleştiği anda anneniz
"Artık kadın oldun
ve bu, iğrenç bir şey.
Bu pis sırrını kimsenin öğrenmesine izin verme." der.
Siz de "Tamam, 12 yaşındayım ve bununla baş etmeye hazırım." dersiniz.
Bu benim Rainbow Brite beslenme çantam.
Rainbow Brite Yıldızlar parlak
Öyle de zaten. Bir çocuk olarak
başınıza gelebilecek
en yüz kızartıcı şeylerden biri, birinin âdet gördüğünüzü bilmesi.
O yaşta erkekler için
en yüz kızartıcı şey, istemsiz ereksiyondur, değil mi?
Ama sonra büyür ve onu herkese gösterirler.
Belki biz de öyle yapmalıyız.
Bilmiyorum.
Bir iş arkadaşınıza seslenin. "Carl...
Buraya gel. Kapıyı kapat.
Carl, uykun geliyor."
Çük fotoğraflarından bahsediliyor hep. Peki ya tampon?
Kalktı mı?
Hanımlar, eğer size hâlâ çük fotoğrafları yollanıyorsa
size bir önerim var.
Böyle bir fotoğraf geldiğinde
onlara yine
çük fotoğrafı yollayın.
Sonra da "Affedersin.
En sevdiğimiz çük fotoğraflarını yolluyoruz sandım.
Çüke çük, fotoğrafa fotoğraf. Öyle değil mi? Sandım ki..."
Bir hayat meydana getiren doğal bir vücut fonksiyonundan
neden utandırılıyoruz ki?
Tamponunuzu unutsanız başkasından istemelisiniz.
Tek yaptığımız, ırkçı bir şey söyleyecekmiş gibi
etrafa bakmak. Böyle.
Hangi ırkı kastettiğimi sandıysanız o sizin sorununuz. Ve...
Sonra eğiliriz. Cümlenin tamamını bile söylemeyiz.
Şöyle deriz...
"Fazla şeyi olan var mı...
tamponu?"
O ne? O pençe de ne?
Kendimizden işte bu kadar iğreniyoruz.
"Tamponu olan var mı?"
Bunu yaptığımı fark ediyorum.
Spor salonu soyunma odasındaydım.
Teşekkürler. Ve...
Ve orada bir grup kadın vardı. Ben de...
Odanın diğer ucundaki kadın müthiş bir öz güvenle
"Bende var. Hangi boy?" dedi.
Yani...
farklı tampon boyları olduğunu biliyorum
ama daha önce böyle bir soruyla
karşılaşmamıştım işte.
"Evet, kuku deliğinin çevresi kaç santim?
Grande mi, venti mi? Oraya nasıl bir şey sokalım?
Benimki Pilates. Seninki ne?"
Sonra oradaki bütün kadınlar
cevabımı duymak için
eğildiler.
Şöyle dedim...
"Bilmem. Şey var mı...
Süper Büyük Kanyon? Bilmiyorum.
Sen bana Japon şiltesi ver.
Ben üzerine çömelirim."
Vajinamın büyüyeceğini duydum.
Sabırsızlanıyorum. Daha fazla yer kaplayacağım.
Şimdiden büyüdü. Yıllar geçtikçe büyüyor.
Bunu biliyorum çünkü gençliğimde oraya nane şekeri sokup
bütün gün dolaşabiliyordum.
Tamam, yemin ederim orada kalıyordu. Sadece...
Şimdi,
orada mantar olduğunda, ki var,
fitil sokmaya çalışırken
yere düşüyor.
Dikkatli olun. Çok kayganlar.
Evet, var.
Mantar var.
Bunu söylüyorum çünkü çimdiklemem gerekecek. Bilirsiniz.
Hanımlar, çabuk ve küçük bir çimdik.
Ama bu konuda çok heyecanlıyım. Artık tampona gerek yok.
Yeni bir icat var
- Neden bahsettiğimi biliyor musunuz? - DivaCup!
Hayır, o DivaCup değil. O, korkunç olur.
DivaCup'ı biliyor musunuz?
Vajinanızın arkasında sakladığınız bir kap.
Şeyi topluyor...
Ve günün sonunda çıkartıyorsunuz ve... Kill Bill.
Şöyle yani.
Hayır!
Çok fazla.
Bu, benim için fazla.
DivaCup'la uğraşabiliyorsanız saygı duyarım.
Öz güveni çok yüksek bir isim. "Ben bir divayım."
Hayır.
DivaCup'tan daha heyecanlı.
THINX diye yeni bir icat bu.
Evet. Evet, tampona gerek yok.
İçine kanını akıttığınız iç çamaşırından ibaret bir şey.
Sanırım bu da
mucit olduğum anlamına geliyor.
Kimin aklına gelirdi?
Shark Tank'e katılsam mı?
Köpek balıkları...
Benim gibi, tampona güvenmeyip sadece ped giydiren bir anneye
sahip olanınız var mı?
Y kuşağı mensupları, pedin ne olduğunu bilmiyorsanız
tebrikler.
Ped, 30 santimlik bir bebek bezidir.
Bacaklarınızın arasına sokar
ve bütün gün onunla gezerseniz. Sadece...
Garç!
Gurç!
Tam arkanızda bir katil varmış gibi bir ses çıkarır.
Harikaydılar. Evet.
Küçük, yapışkan kanatları vardı.
Kasık kıllarınıza yapışırlardı. Çok zevkliydi.
Acayip zevkliydi. Kaçırdığiınız için üzgünüm.
Üzgünüm. Y kuşağı,
kasık kılları...
Kasık kıllarını hatırlayan var mı?
Annemin kıllarını özlüyorum.
Küçükken annenizin kıllarını gördünüz mü?
Rahatlatıcı, değil mi?
İlk gördüğüm ânı hiç unutmuyorum.
İyi geceler demek için banyoya girmiştim. Şöyle dedim. "Anne!
Merhaba, anne. İyi geceler."
Kıllarını hatırlıyorum.
Ayrıca benim annem,
"Sadece dizine kadar tıraş et."
diyen annelerdendi.
Değil mi? "Sadece dizine kadar tıraş et."
"Anne, oram çok kıllı." derdim.
"Hayır!
Dize kadar."
"Peki."
Havuza gittiğimde herkes
"Amy neden yün şort giymiş?" derdi.
Ama annemin hakkını teslim edeyim. Öz güvenimi çok artırdı.
Küçükken bana yalan söyledi.
Bir kadın olarak "öz güven" demek
zordur, bilirsiniz.
Televizyonu açıp bütün o muhteşem kadınları görürüz.
Ejderhaların Annesi'yle yarışmamız gerekir.
Neydi adı?
Kris Jenner. Çok...
Zor.
Hayat zor.
Hayır, Kardashianları severim.
Öz güvenleri çok yüksek. Kendi öz güvenim konusunda kafamı karıştırırlar.
Hamile kalmadan önce bir gün moralim çok yüksekti.
Gidip iç çamaşırı aldım.
Yani,
kaliteli olanlardan.
Yani...
Fileli ve
şurasında makara olanlardan.
Bilirsiniz.
O teknolojiyi güncellemişlerdir sanmıştım
ama hâlâ makara var orada. Sonra da yükseltici...
Adı her neyse. Ve...
Neyse, gittim ve parasını ödedim.
İntihar edebileceğim yer olan evimde denedim onu.
Güvenli evimde...
Denedim. Kendimi şaşırtmaya hazırdım.
Aynaya sokuldum, kendime baktım. Şöyle dedim:
"Bu, herkes için değil.
Peki."
Kanun ve Düzen'de olmam gerektiği gibiydim.
"Şu tarafa gitti."
Fileler balık yakalamışım gibi duruyordu. Çok...
Çok kafa karıştırıcıydı.
Bir kız olarak "öz güven" demek zordur.
Bebeğin cinsiyetini bilmiyorum.
Umarım kızdır.
Sebebi de bunun erkekler için ürkünç bir dönem olması.
Çok ürkünç bir dönem. Bu gece evden çıktığınız için sağ olun.
Ben sadece...
Tanrım.
İlk müdahale ekipleri, çok...
Çok cesursunuz.
Erkekler biz kadınların her an ne kadar korktuğunu biliyor mu bilmiyorum.
Üçümüzden biri, hayatının bir döneminde saldırıya uğrayacak.
Beyaz olmayan bir kadınsanız daha da fazla.
Trans bir kadınsanız
unutun gitsin.
New York'ta gece vakti
metroya binersem eve koşarak giderim.
Biz kadınlar eve koşarak gideriz.
Spor olsun diye değil.
Bu bir gerçek. Siz de bunu biliyorsunuz. Karanlık bir otoparkta
ne yaparsınız?
Anahtarımızı muşta gibi tutarız, değil mi?
O anahtarla ne yapmayı planlıyoruz bilmiyorum.
"Hayır, yapma!
Buna izin veremem."
Yani...
Yapılan bir araştırmaya göre kadınlar en çok şiddetten korkuyor.
En büyük korkumuz bu.
Aynı araştırmaya göre erkeklerin en büyük korkusu ise
dalga geçilmek.
Evet, Tanrım.
Çok üzgünüm. Siz erkeklerin böyle şeyler yaşadığını bilmezdim.
Sizin için çok zor olmalı.
Siz eve koşuyor musunuz?
Birinin sizin hakkınızda bir fıkra anlatmasından korktuğunuz için?
Bence baştan başlamalıyız.
Yeni gelen kadın nesli için fazlasıyla minnettarım.
"Ömrünüz böyle cinsel tacizlerle mi geçti sizin?" diyorlar.
Biz de
"Evet." diyoruz.
"Peki, bu konuda bir şey yapmayı düşünüyor musunuz?" diyorlar. Biz de
"Evet.
Çok iyi bir fikir." diyoruz.
Onlar "Evet.", bizse "Oh." diyoruz.
Biz alışkınız.
İşteyken şöyle düşünürsün,
"Her erkeği hem sevişip hem de işimi iyi yapabileceğime
inandırmalıyım."
Adil değil bu. Erkekler için de değil.
Bu kadar erkeksi olmak için çok küçük yaştan beri onca baskı gördünüz.
Saçmalık bu.
Çok kötü. Altı yaşında bir çocuğun ağlaması gibi.
"Kes ağlamayı, mızmız seni."
Alaya alınmasınlar diye küçük yaşta onları serteleştiriyoruz.
Sonra, küçük kızlar bu erkeklerle okula gidiyor.
Sonra küçük bir oğlan sizi kızdırınca herkes ne diyor?
- Senden hoşlanıyor. - "Senden hoşlanıyor."
"Kitaplarımı elimden düşürdü." dersiniz.
"Birisi okulda erkek arkadaş buldu galiba.
Bu, iyi bir şey."
Siz de şöyle dersiniz:
"Bu, iyi bir şey."
Peki!
Okulun en şanslı kızıyım."
"Beni merdivenden aşağı itti."
"Baloya gidiyorsun!"
"Balo!"
Büyüyüp de şöyle diyen dostlarımız olması ne güzel,
"Neden sadece pisliklerle çıkıyorum?"
Çünkü bebeklikten itibaren bunun için yetiştirildin.
Şöyle diyen dostlarımız vardır, "Bizi yalnızken görmelisin.
Yine kötü davranıyor ama bu kadar yüz kızartıcı şekilde değil."
Ölmemize ramak kalana kadar kibar biriyle birlikte olmak
aklımıza bile gelmiyor.
Kimin umurunda ki? Haklarımızı nasıl olsa kaybedeceğiz, değil mi hanımlar?
Alın onları, ben bıktım. Bana bonemi ve pelerinimi verin.
Hazırım. Sürekli saçımı yıkamayı bıraktım.
Baksanıza, bedenlerimiz hakkında nasıl karar alıyoruz.
Kendimizi ne sanıyoruz biz? Erkek mi?
Hadi ama!
Karar almak zordur.
Haklar ağır gelir.
Bedenim hakkında karar vermeyi herkesten iyi bilen insanlar istiyorum.
Mitch McConnell'ı arayıp şöyle demek isityorum: "Kızım!
Suyum kahverengi geliyor, bebeğim. Ne yapmalıyım?
Mitch!
Chuck Grassley, sancım var. Yumurtlama döneminde miyim?
Lindsey Mamograham, şuraya bir dokun. Ne dersin?
Siz anlarsınız."
Ekimde tutuklandığımı belki bazılarınız duymuştur.
Teşekkürler.
Tanrı'nın işi.
Tutuklanmak için Washington'a gittim.
Farklı haber kaynakları bunu yazdı.
"Schumer gözaltına alınıyor." dendi.
Washington Anıtı'nı görmeye gitmişim gibi.
Ama ben oraya Brett Kavanaugh'ın göreve gelişine itiraz için gitmiştim.
Sağ olun, kız kardeşlerim.
Erkekler, siz de alkışlayabilirsiniz.
Sonunu söyleyeyim. İstediğimiz gibi olmadı.
Oraya giderken tutuklanma konusunda çok endişeliydim.
Daha önce tutuklanmıştım tabii ama...
Ama aç kalma korkusu bende takıntı hâline gelmişti.
Yani, tutukluyken. Bu yüzden...
Muhtemelen hamile olmasam da öyle olurdu
ama bu şekilde ikiye katlandı. Bu yüzden yolda...
Sonra oraya vardık.
Çok yoğun bir şekilde duygusal bir ortamdı.
Meclis basamaklarında tutuklanaaktık ama yolu kapatmışlardı.
Biz de senatörlerin ofislerinin olduğu Hart Binası'na koşuştuk.
Koridora doluştuk.
Pankartlar uçuşuyordu. Meclis polisi yaklaşıyordu.
Tutuklanacağımızı bilsek de herkes şöyle bağırıyordu:
"Adalet yoksa huzur da yok." "Ayakta kalanlara inanıyoruz."
Tutuklanacağımızı bildiğim için
ağzıma atıştırmalık sokuşturuyordum. Ben...
Herkes "İnanıyoruz." diyordu ve ben...
Polis "Bu ne be?" der gibi bana bakıyordu. Bense
Kurabiye Canavarı suratıma kırıntı atmış gibiydim.
Arkadaşım Emily Ratajkowski'yle birlikte tutuklandım. Süper modeldir.
Ve muhteşemdir. Seksi kıyafetiyle şöyle diyordu:
"Ayakta kalanlara inanıyoruz."
Benimse üstümde Halk Sağlığı Dairesi tişörtü vardı.
Biri beni şöyle eleştirdi: "Bunu yapmamalısın. Sorumsuzluk bu.
Hamilesin sen."
Ben de "Zaten o yüzden geldim." dedim.
Bu çocuğa, elimden gelen her şeyi yaptığımı söylemek istiyorum.
Değil mi?
Ayrıca en iyi kokain Washington'daymış.
Arkadaşım sorun olmaz dedi.
Bir bebek.
Arkadaşlar,
ne yapıyorum ben?
Ne yaptığımızı bilmiyoruz.
Evde kitaplarımız var. Her hafta bebeğin gelişiminin
ne durumda olduğunu gösteren korkunç bir video var.
"Bu hafta
bebeğinizin kürkü oluşuyor ve sizi içeriden yiyor."
İyi bir eş bulduğum için memnunum. Adam çok sağlam.
Evet. Ben... Birileriyle çıkmak için enerjim kalmamıştı.
Biriyle ilk kez takıldığınız zamanı hatırlar mısınız?
Birbirinizi soyduğunuzu hatırlar mısınız?
Beni anlıyor musunuz? Filmlerde öyle yapıyorlar. Siz de...
Daima zordur. Filmlerde...
Ama siz "Tamam, örgülü kemer var. Bir de gümüş bir şey." dersiniz.
Ve bir de düğmeli pat.
"Çekeyim şunu."
Ve çorabınız. "Perakendeci miyim ben? Kendin çıkarsana."
Sırtım ağrıyor.
Geçen gece kocamla yataktaydım.
Köpeğimizi tutuyordum.
Kocam iç çamaşırımı çıkardı.
Ona bakıp şöyle dedim,
"Hayır."
Saçmalık bu.
O da şöyle dedi,
"Tamam." Fazla umursamamış gibi yani.
Orada öylece uzanıyorduk. Dedim ki,
"İç çamaşırımı yeniden giydirir misin?"
Cansız vücudumu giydirmesini söylemek çok üzücüydü.
Birkaç ay önce jinekologdaydık.
"Hamileyken seks yapmak güvenli mi?" dedim. O da
"Evet, bütün hamilelik boyunca seks yapmak güvenlidir." dedi.
Ben de...
"Biz ikinci bir seçenek arayacağız." dedim.
Bu çok...
Ona iş atmaya çalışıyordum.
"Sence birlikte seks yapmamız
güvenli mi?"
Hayır, kaltak!
Sence bebek öleceği için yapmamalı mıyız?"
O da "Hayır, hamilelik süresince güvenli." dedi.
"Tamam." dedim.
"Evine gelip kocana seni becerebileceğini söylememi ister misin?"
Çünkü söylüyorlar buu. "Biraz hızlı oldu." diyorsun.
"Seni son gördüğümde bekârdın, Amy.
Şimdiden kocanla yatmayı istememeye mi başladın?"
Genellikle isterim ama hiperemezim var.
Ayrıca herkes "Evlenince seks yapmayı
bırakmaya hazır ol." derdi.
Biz de "Hayır, biz bırakmayız."
Biz ömür boyu yapacağız.
Şimdi kanepede omzuma dokunduğunda
"Yardımcı olabilir miyim?
Ben buradayım, sen de orada." diyorum.
Spontanlık bitti.
Çok şükür.
Birine âşık olmaya başladığınızda
daima seks yapabilir gibisinizdir.
İşediğinizde
kukunuzdaki tuvalet kâğıdını iyice temizlemeniz gerekir.
Her işediğinizde.
Her seferinde.
O iş bitti. Şu anda içimde yarım rulo tuvalet kâğıdı var.
Evet.
Bittiği için mutluyum. Gerçekten.
Özellikle de yeni biriyle çıkmalar bittiği için.
Yaşıtım olan biriyle evlendiğim için de mutluyum. Aynı yaştayız.
İkimiz de internet pornosu olmadan büyüdük.
Bu, çok önemli, değil mi?
Yani, bilirsiniz,
şimdi bir Y kuşağı üyesiyle yatmaya kalksanız
"Emoji gibi giyinir misin?" diyeceklermiş gibi geliyor bana.
Bu ne be?
Hayır.
Ayrıca pek çok farklı porno türü var. Delilik resmen.
En sık aramalardan biri de "öğürme pornosu".
Hiç duydunuz mu?
Kız, çok büyük olduğu için
erkeğin penisi yüzünden öğürüyor.
Şahsen bu onuru hiç tatmadım.
Şimdiye dek hiç zorlanmadığımı hatırlatmak istedim. Şeye rağmen...
Ağzımın ebatlarını hatırlıyorsunuz, değil mi?
Hatırlıyor musunuz?
Küçük bir fiyonk gibi.
Tamam, evet. Hatırladınız.
Öğürme pornosu. Yani, bu...
Bu bana yabancı.
Bir sürü farklı pencerete tıklıyorsunuz.
Bir şey yok. Sonra bir kız...
Siz de diyorsunuz ki "Dur biraz.
Neler varmış burada?"
Ekranı büyüt. "Tamam."
Bu türü seviyorsanız
beş aydır evimde yaşamanız gerekirdi.
Şeyiniz dimdik olurdu.
Atlamayacağım bir şey daha var. Erkeklere yönelik
kamu spotum.
Birçok erkek, içinize girmeyi bilmiyor.
Maalesef. Misyoner pozisyonunda bile.
Onlar... Aslında...
Ya yanlış delik oluyor ya da hiç olmuyor.
"Var olan bir deliği kullanmalısın." diyorsunuz.
"Bedenimin kafasını karıştırıp yeni delik açmaya kalkma."
Birçok erkek, yolu buluyor
ama arkamızda olduklarında deliğimizin nerede olduğunu
anlamadıklarını fark ediyorsunuz, değil mi?
Çünkü seks yaparken
suratınıza bakmamak kimin önerisi, bilmiyorum.
"Arkanı dönsene." "İyi bari."
Omzunuzun üstünden arkaya baktığınızda "Hayır!" derler.
Siz de "İyi." dersiniz.
"Ben buradayım."
O zaman anlarsınız çünkü birçok erkek
arkanıza geçtiğinde çömelik
öylece bekler.
Çüklerini rüzgara salarlar.
Siz de şöyle yaparsınız...
"Yapıyoruz."
Sonra fark edersiniz ki
meğer dört ayak üstünde duran sizin
arkaya uzanıp
yerleştirmenizi bekliyor.
"Ben mi yapayım? Tamam."
Evet.
Dur, başımdan destek alayım.
Evet. Hayır, mantıklı. Benim açım daha uygun.
Arabayı garaja almak mı istiyorsun?
Tamam.
Hayır, sorun değil. Benden çok kazanmak için yorucu bir gün geçirdin. Geliyorum."
Neyse ki
kocamda öyle bir sorun yok.
Sebebi de..
O espri.
Hamileliğim hakkında çok konuştuğumu
biliyorum. Kolay da olmadı ama çok heyecanlıyız.
Hamile kalabildiğim için de kendimi çok şanslı hissediyorum.
Evet.
Biliyorsunuz
hayatımın büyük bir kısmında yalnız ve gayet mutluydum.
Ailemi ve dostlarımı seviyorum. İşim de beni çok tatmin ediyor.
Bunu böylece kabullenmiştim.
Sonra bir adamla tanıştım.
Eğer biriyle çıkıyorsanız
ve "Neden doğru kişiyle
karşılaşmıyorum?" diyorsanız, bu, karşılaşmadığınız için değildir.
Keşke biri bana bunu söyleseydi.
Mesele doğru kişiyle karşılaşmamanız değil,
onların yorulmasını
beklemek zorunda olmanızdır.
Bana kimse söylememişti.
20'li, 30'lu yaşlarındaki erkekler etrafta koşturup duruyor.
40'ına yaklaşınca da "Tanrım!" diyorlar.
"Tanrım!"
Sonra da siz karşılarına çıkıp
"Hadi." diyorsunuz.
"Nereye gidiyoruz?" dediklerinde de
"Kanepede oturup ölene dek Bravo izleyeceğiz." diyorsunuz.
Çok teşekkürler, Chicago.
Sizi seviyorum.
Âdet görmekten ne kadar utandığımı fark ettim.
Affedersiniz. Bebek.
Şu anda her osuruk bir kumar.
Osuruk ruleti.
Benim param kahverengiye.
Işık yakıyorlar. Anlamı da canavar gibi terlediğim için
makyaj tazelemem gerektiği. Peki.
Siz sadece buradan terlediğimi görüyorsunuz
ama kıç deliğimde kamera olsaydı...
Satın aldığım bütün saçlar bunlar.
Ön sırada iki kişi var.
Onlara bakmayacağım ama bu iki kişi... Yani...
Söylediğim her şeyden dehşete düşüyor gibiler.
"Godspell'i izlediğinizi mi sanıyordunuz?" Peki.
Söz veriyorum daha iyi olmayacak, arkadaşlar.
Alt yazı çevirmeni: Özgür Salman